Leowillemsen.nl

Intiem India

(korte samenvatting)

 

Een reisverhaal van Leo Willemsen.

 

Zijn eerste reis door Thailand, het eiland Bali en een stukje Java werd voor hem een openbaring. De mensen uit Azië waren echt anders, leefden anders, hadden een andere godsdienst en hadden echt een andere “kijk” op de wereld en dat alles in een exotische omgeving met exotische …….. ladies.

Aangetrokken door deze andere wereld besloot Leo Willemsen een reis van acht weken te maken door het onbekende India. Een land met een heel andere cultuur. Alleen. In zijn uppie. Met alleen zichzelf en zijn dagboek waaruit hij later een adembenemend en soms emotioneel reisverslag schreef met als titel: INTIEM INDIA.

 

Het eerste hoofdstuk gaat over de zoektocht naar de ambassade voor het verkrijgen van een visum, waarin duidelijk naar voren komt, dat zoeken zonder landkaart en het vragen naar de weg al problemen en de nodige ergernis kan veroorzaken. En als het dan bovendien nog op de ambassade chaotisch druk is, levert dat zeker een verwachtingspatroon op, van wat hem te wachten staat in dat verre India.

Het afscheid nemen van dierbaren levert voor de lezer ook een verbazingwekkend, maar werkelijk gebeurd verhaal op. Duidelijk voelbaar neemt hij afscheid…….en, zoals later zal blijken…………. echt afscheid.

De aankomst in Delhi is echt overweldigend. Leo, en dus de lezer, wordt getroffen door de zeer vele indrukken van deze volkomen andere wereld, de oude auto’s, de koeien, het rijgedrag, de huizen, de nacht, de dag, het stof ……….teveel om samen te vatten, teveel om in één keer te bevatten. Na twee dagen voelt hij zich als westerling volkomen alleen en raakt nu al vermoeid; al die indrukken en altijd die herrie, ook ‘s nachts. Snel volgt het beklemmende gevoel niet verder te kunnen, het gevoel dat iedereen hem hier tegenwerkt. Nooit wordt hij met rust gelaten en heeft hij moeite zich mentaal vooruit te vechten.

De busrit wordt als een bevrijding ervaren, evenals de aanblik van de chaotische verkeersbedrijvigheid over de brug in Agra en de beslissing niet naar Rajastan te gaan, maar naar het zuiden af te reizen levert eveneens weer toekomst perspectief op.

Het zoeken naar een redelijk restaurant en de zoektocht naar bier, blijft een “crime”!

Een heel “aparte” indruk maken de tempels van Khajuharo op hem met hun “erotische”, bijna pornografische afbeeldingen, wat hem tot “verboden” dromen en gedichten doet verleiden……..! Slapeloze nachten in een ………..relaxroom!

Het schilderachtig gelegen plaatsje Orchha met zijn vele herinneringen doet hem ook weer terugbrengen tot zijn diepste primaire gevoelens.

Daarna volgt de vlucht naar een rustig stukje India en de nooit afnemende wens om eens niet lastiggevallen te worden door zwervers of brutale kinderen. De treinreis tussen de locals zal hij ook nooit vergeten: zingen en spuwen in de trein; aan je eeltknobbel pulleken. Allemaal gewoontes waar hij zich over verbaast en waar hij zich zeker niet aan moet ergeren.

Koeien door het drukke stadsverkeer van Puna en de heerlijke stranddagen in Goa vol met nostalgische romantiek en het contact met een echte dirty lady levert een fantasie rijke email naar het thuisfront op.

Tenslotte de vliegreis naar Varenassi en het uitgebreide verhaal over lijkverbrandingen, het wassen in de Holy River en de aanval van een heilige koe op hem in een smal straatje in de bazaar, levert ook een prachtig stukje proza op.

Overgehaald door een Ierse dame besluit hij toch nog even naar Nepal te gaan en maakt hij een mooie, maar ook zeer vermoeiende tocht door de Himalaya en ….. last but not least …..de verschrikkelijke thuisreis, waarbij hij een ogenblik in staat was onmiddellijk het vliegtuig uit te stappen.

 

Een reisverhaal vol met emoties, angsten, terugblikken, heimwee en onvergetelijke indrukken. Een verhaal dat bij elke lezer moet blijven hangen of je nu wel of niet van reizen houdt en of je nu wel of niet van dat land houdt.

 

terug